Sessiz Sessiz

       Görkemli şehrin,karanlık sokaklarında doğdu bedenlerimiz,ana rahminden çıkarken uzanmadı bize,kaderlerimiz doğmadan tayin edilmişti,gelmeyi biz istememiştik.Nezaketsiz toprağa degdiğinde sırtım,fısıldanmamıştı tek bir kelime kulağıma.İsyan gizliydi çığlıklarımda,küçüçük ellerimle onu durduramadım.
     Sevgiyi aç karnına yattığımız karton yataklarda,çıplak geceyi seyrederken aradık.Hayallerimizi sakladık,
sattık kimi zaman parayla.Ama gelmeyi biz istemedik,böyle olsun istemedik.Aileleri,küçük çocukları izledik,film seyreder gibi.Vitrinlerden gördüğümüz kadarıyla bir kutu içinde yaşayan insanlar eğlendiriyor
ona bakanı.Ama biz hiç eğlenmedik.
Tebessümleri farklıydı o çocukların,onlar dogarken el uzanmıs,güzel sözcükler fısıldanmıstı kulaklarına.
Ayrı dunyaların çocuklarıydı onlar.Irkımız bir zırhımız farklıydı onlardan.Biz acımasız betonlara dogarken,
onlar kucaklarda karsılanmıstı.Ninni ile uyurken onlar,kuru ayaz bizi bir o yana bir bu yana savurmuştu.
Onlar agzının tadını bilirken,biz günü kurtarmanın acısını yaşardık.Onların gökkuşagı varken,bizim tek rengimiz vardı.Mavide olsa gözlerimiz,dogdugumuz gece gibi siyah bakardı. 
     Gelmeyi biz istemedik.İki kişi tayin etti kaderlerimizi.Umutsuzluk kokan ellerimiz gün geçtikçe nasır baglıyor.Aynı sokak,aynı gece,aynı aclık devam ediyor.Değişen hiç birşey yok.
       Yırtamadığımız karanlığın tam ortasındayız.Nasıl geldiysek öyle gidiyoruz hayattan ''sessiz sessiz''...


Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !