Sevdik,sevmedik değil...

               Sevdik,sevmedik değil.Zaten buğulu camlar ardında hep biz bekledik.Uğurlayan olduk ama

     karşılayan olamadık,salıverdiklerimizi.Ağladık,çok ağladık yalnız geçen gecenin koynunda.Yırttık

    ona ait ne varsa,anımsamak isteyince yeniden yapıştırdık.İsyan ettik,sonrada buna da şükür dedik

    kaç kere.

              Sevdik,sevmedik değil.Zaten kapalı kapılar ardında yaşanmasaydı sevda kalıpları,bilirdiniz.

     Konuşmazdınız bu kadar.Boğazımıza düğümlenen hasreti,kalbimize dolan umutsuzluğu hisse

      derdiniz,şüphesiz.

             Ne yazıkki sevda dünyasında,yabancılaşmış kelimelerin mağduruyuz.Söylediklerimiz önü

    müzde,söylemediklerimiz arkamızda.

            Sevdayı yaşayandan ziyade,yaşatanı severiz biz.Biçare yenilgilerimizin baş kahramanları on

   lar.Karanlık kuyulara hapseden eski veya yeni sahipler.

           Sevdik,sevmedik değil.Sorunda burda zaten.Akrebin boğumları arasında panzehirsiz yaşadık.

   Verdik ne varsa,ama bir türlü alamadık.

          Sevgi borçlarını biriktirdiğimiz yürekte,kimselerin kapısını çalmadık.Bekledik,özledik,ağladık

   ve bittik...

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !